تعیین


ساعت


ایران



 
صفحه اصلی نقشه تارنما
 
   
 
   
       
     
     
       
       
   


تعیین ساعت ایران

عدم امکان حمل و نقل بین‎‎‏المللی سریع و مطمئن بار یا جابجایی مسافر و حضور دقیق در مجامع و جلسات جهانی ؛ نبود شرایط تنظیم یک قرار ملاقات به موقع در سطح کشور ، امکان‎‏ناپذیر بودن پروازهای هواپیمایی به ایران و از کشورمان به دیگر نقاط دنیا ، عدم ارتباط با سازمان‎های تحقیقاتی ، جوی ، ستاره‎شناسی (آسترونومیستی) ، هواشناسی و ژئوفیزیکی خارج از کشور و فقدان هرگونه رابطه فرهنگی ، تجاری ، . . . حتی ورزشی حساب شده و منظم با جهان ، موجب شد ، تا پروفسور حسابی ، علت چنین محرومیت‎ها و موانع را ، شناسایی و با عزمی راسخ ، در جستجوی راه‏‎حلی برای مرتفع نمودن آن باشند . به این واسطه ، اساسی‎ترین مشکل را ، نبود یک ساعت مقرر و معین در کشور یافتند ، زیرا تا آن زمان ، تنها راه اطلاع از زمان ، رویت ماه و طلوع و غروب خورشید ، آن هم از سوی قشری خاص و بعضا غیرمتخصص و یا شنیدن صدای موذن بود . بعد از مباحثات ، جلسات و صحبت‎های مختلف ، برای تعیین یک ساعت داخلی و جدا شدن از اعوجاج ، برقراری یک توافق علمی درون کشوری و نهایتا پیوستن به یک پیمان بین‎المللی ، کاملا حیاتی ، به نظر می‎رسید . برای اداره این مسیر و رفع مشکلات محاسباتی ، جهت انطباق ساعت ملی با ساعت جهانی و پذیرفته شدن آن از سوی مسئولین ذی‎‎ربط و لزوم تهیه وسایل و ابزار کار و در درجه نخست ، وجود یک دفتر داخلی ، زیر نظر متخصصی عالم و آشنا به علوم مربوطه (فیزیک ، ریاضیات ، مهندسی و . . . ستاره ‏شناسی) سرانجام ، موجب گردید تا تلاش‏‎‎های ‏پروفسورحسابی ، به عنوان تنها فرد صاحب علم و دانش فیزیک . . . و مهندسی در کشور ، در سال‏1310 و پس از مدت‏‎ها ، پی‏‎گیری ، استدلال و دوندگی‏ ، مورد قبول مسئولین کشورمان ، واقع شود . ولی ، به این نتیجه رسیدند که این امر ممکن نمی‏‎‎گردد ، مگر با نشست‎ها ، ملاقات‏‎‎ها و دعوت‎‎های پیوسته و برنامه‎ریزی شده از دست‎اندرکاران تا مسیر انجام این مهم ، هموار شده ، نقایص وکمبود‎ها ، مرتفع گردد . آن هم ، از سکوی (تریبون) دارالمعلمین عالی ، تنها مرکز نوین پرورش و گسترش دروس جدید علمی و دانشگاهی آن روزگار کشورمان . ضمنا ، استاد ، به واسطه عضویت در شورای آموزش و فرهنگ (معارف) و امکان دسترسی به مقامات مسئول و تراز نخست کشور ، توفیق یافتند ، تا یک ارگان رسمی در کشور ، یعنی وزارت پست و تلگراف را ، مجاب نمایند ، که ایجاد آن دفتر را ، درمجموعه وظایفش بپذیرد . اما ، آنچه جای بیان دارد ، انتخاب رسمی استاد از سوی دولت می‎باشد ، که خوشبختانه ، به واسطه شناخت مسئولین از ایشان ، انجام شد . هدف ، تعیین ساعتی بود ‏که جایگزین تشخیص از طریق رویت خورشید (طلوعین و غروب) برای هر افق ، شهر و روستا و دیاری در کشور بشود تا دیگر زمان با طلوع و غروب آفتاب ، در هر شهر و استانی تغییر نکند و در روزهای ابری و زمستانی ، مردم با مشکل ، روبرو نشوند ، تشتت زمان بین شهرهای کشور ، به وجود نیاید و ارتباطات درست و مرتب با خارج ، که پشتیبان روابط جهانی ، آمد و شدها ، معاملات و . . . بود ، مختل نشود . به این ترتیب ، دولت ، دفتری در وزارت پست و تلگراف و تلفن به استاد ‏‏‏‏‏‏حسابی اختصاص داد و جهت امور اداری و پی‎گیری‎ها ، شخصی که خواندن و نوشتن را ، خیلی خوب می‎دانست ، به عنوان همیار این مسئولیت علمی ، در اختیار ایشان گذاشت . آقای دکتر حسابی ، با اتکا به تحصیلات و تجربیات علمی خود ، مکاتبات دقیق و مستمری را ، برای ایجاد رابطه با مراکز مهم جهانی ، برقرار ساختند و طی نامه‎‎‏نگاری‎هایی با سازمان مربوطه در ژنو ، خواستار معرفی یک رابط علمی ، برای همکاری با کشور ایران ، برای تعیین ساعت شدند . خوشبختانه آن سازمان ، نیز این درخواست را پذیرفت و یک متخصص‏کارآزموده ، به نام «مسیو بروسیه» را ، معرفی کرد . استاد ، مقدمات حضور این نماینده را ، نزد سازمان‏‎‎های اجرایی ، اداری ، امنیتی و انتظامی ایران هموار ساختند تا هنگام ورود و اقامت با هیچ گونه برخورد منفی ، که طبیعت کشورمان بود ، روبه رو نشده ، بتواند هر چه زودتر وارد ایران شود . موسیو بروسیه ، به تهران آمد و جلسات معین و مرتبی را با پروفسور حسابی ، برگزار نمود . به این ترتیب ، مکاتبات رسمی مشترک پروفسور حسابی و موسیو بروسیه در وزارت پست و تلگراف و تلفن (بعدها مخابرات) برقرار شد . پس از یک سال ، تحقیقات مستمر علمی ، محاسبه و مکاتبه ، تفاوت ساعت با مبدا جهانی ،گرینیچ و زمان این افق ، برای کشورمان ، مشخص شد . به این معنا که ، چون شهر تهران 30 ، ْ51 در عرض شرقی گرینیچ (مبدا جهانی ساعت) واقع است ، اختلاف دقیق وقت آن ، با گرینیچ 3 ساعت و 26 دقیقه ، خواهد بود . ولی از آنجا که ، مطابق قرارداد بین‎المللی ، تعیین اختلاف ساعت‏‎‎ها ، فقط به فواصل نیم ساعت ممکن شده و چون این عدد به 3 ساعت و 30 دقیقه نزدیک‏‎‎تر بود ، برای انتخاب فاصله زمانی رُند (عدد گِرد) بعد از نشست‏‎‎ها ، مذاکرات طولانی و قراردادهای منعقده فی‎‎‏ما‏بین این دفتر و آن سازمان جهانی ، ساعت رسمی یاد شده برای تطبیق با افق بین‎المللی ، رسما امضا و به کشورمان ، ابلاغ گردید . به این ترتیب ، برای تسهیل در محاسبات و رسیدن به عدد رُند ، وقت تهران را ، 3 ساعت و 30 دقیقه قبل از وقت گرینیچ مشخص کردند ، که دراین صورت ، وقتی که در گرینیچ ظهر بود ، ساعت تهران 30 :3 دقیقه بعدازظهر می‎‎شد . بنابراین ، به موجب قرارداد یاد شده ، یک رابطه دقیق و منظم زمانی بین کشورمان با دنیا ، تعیین گردید و این وقت رسمی ، در جدول زمان کشورها ، ثبت جهانی شد . پس از آن بود ، که ارتباط با بسیاری از سازمان‎ها ، مانند هواشناسی ، زلزله‏شناسی ، هواپیمایی و کشتیرانی ، سازمان جهانی ستاره‎شناسی و فضا و بسیاری از مراجع رسمی دیگر ، هموار شد و باعث گشایش بسیاری از سازمان‎‎ها و واحدها مثل مرکز ژئوفیزیک دانشگاه تهران ، ایجاد مرکز تعقیب و حرکت ماهواره‏ها در شیراز و رصدخانه همدان و . . . گردید ، که همه و همه ، به واسطه پیش‎‎بینی‎ها ، معلومات و آرزوی نگاه داشتن کشورمان در سطح ممالک توسعه یافته ، از سوی این استاد هم‎وطنمان ، به تحقق پیوست . نکته شایسته توجه آن که ، چند بار از سوی سازمان‏‎‎های مختلف ، به مراجع رسمی ایران پیشنهاد شد ، تا مانند همه دنیا که یک روز را ، برای بزرگداشت پایه‎گذار و تعیین‎کننده ساعت ، در کشورشان درنظر می‏‎‎گیرند ، ما هم در ایران روزی را ، برای این خدمت بزرگ پروفسور حسابی ، اعلام نماییم ، اما شگفت‎آور آن که متاسفانه تا این تاریخ ، کوچک‎‎‏ترین اقدامی برای این رسم مبارک ، به عمل نیامده است .


 
  Web site designed by Tafsirgaran co. Copyright © 1969-2015 Hessaby Bonyad All rights reserved