خــــانه |  راهـنمای تـــارنما |  جستجو    
 
     
 
 

    تـازه های تــارنما  
 
   یادی از پروفسور علی جوان
   دعوت نامه آیین بزرگداشت پروفسورحسابی
   تعیین ساعت ایران
   همایش یونسکو در بنیاد پروفسور حسابی
   فیلم های مصاحبه با پروفسور حسابی
   سخنرانی در سوگ درگذشت اینشتین
   بخشی از عضويت های استاد‎‎‎‌
   دیدگاهی بر تئوری پروفسور حسابی
   بزرگداشت سی صدمین سالگرد تولد نیوتن
   المپیک
   بورس پروفسور حسابی
   خرید زمین در کره مریخ
   تئوری استاد
   تزهای تقدیمی اساتید بزرگ به استاد ...
 
     رویدادهای تـــــازه  
 
  دعوت نامه بزرگداشت پروفسورحسابی 95
  کتابچه دعوت مراسم یادمان 95
  پوستر دعوت مراسم یادمان 95
 
 
 
 
 
 
 
     
     
         
 


  مصاحبه مجله سخن با پروفسور حسابی مهرماه 1336








 
 
  50 مطلبی از مجله ادبی ، فرهنگی و معتبر سخن (دوره هشتم ، شماره ششم مهرماه 1336) که به‎‎‎‌‌‌نظر می‎‎‎‌‌‌آید ، از یک گفتگوی خصوصی استاد ، قریب60 سال پیش ، به چاپ رسیده است ، و جناب آقای عباس جدلی ، از فرهنگیان باسابقه و از شاگردان و دوستان پروفسورحسابی ، که سال‎‎‎‌‌‌ها معاونت دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی ایران) را ، به عهده داشتند ، آن را در بین اوراق دفتر خود ، یافته ، و به یادگار ، برای استاد ، ارسال نموده‌اند . که در اینجا به نظرتان می‎‎‎‌‌‌رسد :

نقل از مجله سخن

سوال مجله : آیا ممکن است ، باز هم دانشمندان بزرگی ، در ایران ، به وجود بیایند و کشورمان همچون گذشته تاریخی خود ، نوآور علوم جهانی گردد ؟

این سوال ، برای جنابان آقایان : دکتر حسابی ، دکتر فرهاد ، دکتر هشترودی و دکتر صناعی برای اظهار نظر فرستاده شده است .

و اینک اظهار نظر پروفسور حسابی :

به نظر من : شرط پیشرفت علم و ظهور علما ، در یک جامعه‎‎‎‌‌‌ ، احترام است .
که البته ، دو امر ضرور : تشویق و قدرشناسی نیز ، در قالب اعمال همان اصل اول ، یعنی احترام گنجانیده می‌شود .
به خاطر داشته باشیم : که در این سرزمین ، گاهی ، بعضی از نوابغ ، همه عمر ، در فقر و بدبختی زیسته‎‎‎‌‌‌اند .
اما ، این نادر است ، و بر نادر ، حکم نمی‎‎‎‌‌‌توان کرد .
ولی صدافسوس ، که هادیان مردم زمانه ، یا بهتر است بگوییم دولت‎‎‎‌‌‌های وقت (حکام) ، قدر ایشان را نشناخته‎‎‎‌‌‌اند .
البته ، هر کس که می‎‎‎‌‌‌خواهد ، در راه دانش قدم بگذارد ، باید فداکاری کند ، و به این رنج نیز واقف باشد ، که حتی شاگردان و همکاران او ، که قدمی در راه این توفیقات برداشته و موفق نشده‎‎‎‌‌‌اند ، به دشمنی با او برنخیزند .
یک پژوهنده معتقد به تحقیقات ، به طور طبیعی ، بسیاری از لذایذ و نعمات را ، بر خود ، حرام می‎‎‎‌‌‌سازد ، اما این فداکاری حدی دارد .
البته ، در بسیاری از مواقع ، وجود چنین شرایطی ، حاصلی جز مهاجرت اندیشمندان ، فرار از فقر ، و پناه بردن به سرزمینی دیگر ( جهان توسعه‎‎‎‌‌‌یافته ، که قدر آنان را می‎‎‎‌‌‌داند ، معیشتشان ، وسایل و تجهیزات تحقیقاتی را ، به آسانی ، در اختیارشان قرار می‎‎‎‌‌‌دهد ) ، نخواهد داشت .
روی هم رفته ، می‎‎‎‌‌‌توان گفت : که هرگاه ، در اجتماعی ، نظام حاکم ، برای علم ، قدر و قیمت قایل باشد ، آن جامعه نیز ، به دانشمند ومحقق ، به چشم اعتنا و احترام ، خواهد ‎‎‎‌‌‌نگریست ، در نتیجه ، علم رونق یافته ، بزرگان و نوابغی در رشته‎‎‎‌‌‌های مختلف ، پای به عرصه وجود ، خواهند گذاشت .
حتما ، همه در تاریخ خوانده‎‎‎‌‌‌ایم ، که هر زمان ، ایران ، رو به سربلندی می‎‎‎‌‌‌گذاشته است ، و در جهان روزگار خود ، توسعه می‌یافته ؛ نخست وزیران ، مدیران و وزرای آن ، از میان دانشمندان بزرگ و واقعی ، انتخاب می‌شده‎‎‎‌‌‌اند ، یعنی پادشاهان سمت‎‎‎‌‌‌های مهم ، در اداره کشور را ، به علما و صاحبان اندیشه ، می‎‎‎‌‌‌سپرده‎‎‎‌‌‌اند .
متاسفانه ، در جامعه امروزی ما ، درست خلاف این است . آن‎‎‎‌‌‌هم در سرزمینی که ، نیاکانش در جهان ، در چنین عملکردهایی ، شهره بوده‎‎‎‌‌‌اند .
در تشکیلات امروز ما ، نه تنها محلی برای دانشمند نیست ، بلکه در این جامعه ، کوچک‎‎‎‌‌‌ترین قدر و شانی ، برای کسانی‎‎‎‌‌‌که ، عمر خود را ، در این راه ، صرف می‎‎‎‌‌‌کنند ، قایل نیستند .
مبادا ، که پرداختن به علم ، در جامعه ، آنقدر ناپسند و غریب باشد ، که حتی ، کسان ، نزدیکان و خویشان آن پژوهنده ، که عمر خویش را ، وقف مطالعه ، تحقیق و نوآوری می‎‎‎‌‌‌کند ، به او ، به چشم حقارت نظر کنند ، و کار به جایی برسد ، که با خود ، چنین بـیندیشند :
این بیچاره ، عقلش زایل شده ، به جای تجارت ، واردات ، خرید و فروش زمین ، مال‎‎‎‌‌‌اندوزی و کسب اجر دنیوی ! به کارهای دیگری (به قول خودش : مطالعه ، پژوهش و نوآوری) می‎‎‎‌‌‌پردازد ، که به زعم آن‎‎‎‌‌‌ها ، این کاریست : که نه خیرِ دنیا در آن است ، نه اجر آخرت .
آنگاه ، توقع ما ، چنین باشد ، که در چنین اجتماعی ، با این سطح فرهنگ و بینش ، گروه بسیاری پیدا شوند ، تا از یک سو ، همه این محرومیت‎‎‎‌‌‌ها و سرزنش‎‎‎‌‌‌ها را ، تحمل کنند ، و از سوی دیگر ، عمر عزیز خود را ، صرف مطالعه و تحقیق بنمایند ، که توقع بی‎‎‎‌‌‌جاییست !
خیر ! در چنین جامعه‎‎‎‌‌‌یی ، هرگز ، دانشمند به معنی واقعی ، پیدا نخواهد شد .


 
         
     
■ زندگی نامه     ■ فرهنگی     ■ پژوهشی - صنعتی     ■ گالری    
                       
» شرح زندگی     » چاپ و انتشار     » تئوری استاد     » گالری عکس    
» خانواده     » موزه     » مکانیک و هیدرودینامیک     » گالری فیلم    
» فرهنگی، هنری     » کتابخانه     » هوش مصنوعی     » گالری پوستر    
» تحقیقات     » فرهنگ ایرانی     » فیزیک ذرات بنیادی و حرارت     » تور مجازی بنیاد    
» کتاب ها     » مراسم و سخنرانی ها     » الکترونیک و اپتیک          
» رساله ها، مقالات و سخنرانی ها     » جوایز                
» موسسات     » نشست های علمی – فرهنگی بنیاد     ■ زیست محیطی          
» خدمات و مشاغل     » رسانه ها                
» دوستان، همکاران، شاگردان           » سازمان ملل، ارتقاء زیست محیطی بنیاد          
» نشان ها و مدارک بین المللی     ■ تازه ها     » فعالیت های زیست محیطی          
» کنفرانس ها و عضویت ها           » نشست های زیست محیطی          
» جملات برجسته استاد     » تازه های تارنما     » نمایشگاه های زیست محیطی          
» بورس پروفسور حسابی     » رویدادهای تازه     » فضای زیست محیطی بنیاد (عکس)          
 
         
طراحی سایت توسط تفسیرگران سیستم کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به بنیاد پروفسور حسابی می باشد. 1395- 1348